Overheidsterreur

Op 19 maart 2007 berichtte de Telegraaf dat bestuurders van het effectenhuis Van der Moolen doelwit waren van radicale acties van het Britse Animal Liberation Front (ALF). De volgende dag stelde het Tweede Kamerlid, Van Haersma Buma  (CDA) hierover mondelinge vragen.


Op 10 april 2007 verscheen in de Telegraaf een krantenartikel over bedreigingen aan het adres van (ex)bestuurders van Euronext. Diezelfde dag verzocht Van Haersma Buma de minister van justitie, Hirsch Ballin (CDA), om een schriftelijke reactie over enkele gewelddadige incidenten van bedreiging en geweldpleging door dierenrechtenactivisten. Tevens vroeg hij een spoeddebat aan met de minister.

Op 16 april kwam de minister van Justitie met een brief betreffende ‘Gewelddadig dierenrechtenactivisme in Nederland’. In mijn ogen een waardeloos schrijven en alleen geschikt voor de prullenbak.


De minister had het over ‘een nieuw fenomeen dat dierenrechtenactivisten zich nu ook richten op beleggers in en aandeelhouders van bedrijven die te relateren zijn aan dierproeven.’


Klinkklare nonsens! Wie zich iets meer in de achtergronden van het radicale activisme verdiept zal al snel tot de conclusie komen dat deze aanpak geen nieuw fenomeen is maar al jarenlang door politieke activisten wordt gehanteerd.

De voormalige anti-apartheidsacties (Rara) tegen investeringen in Zuid-Afrika waren het ultieme voorbeeld, of de acties van meer recente aard tegen de ABNAmro:

http://www.indymedia.nl/nl/2003/12/15901.shtml
http://indymedia.nl/nl/2005/04/26519.shtml
http://www.ravagedigitaal.org/archief2003/2003archief/1203ar07.htm


Zijn opmerkingen dat ‘het kabinet deze ontwikkelingen zeer serieus neemt en dat het nastreven van politieke en maatschappelijke doelen door middel van geweld ontoelaatbaar is’, is pure grootspraak.


In de aanpak van dit soort terreur is het kabinet niet serieus te nemen. Het probleem ligt namelijk binnen de muren van de Eerste en Tweede Kamer.

De radicale activisten doen al jaren niets anders dan het op eigen wijze uitvoeren van de politieke doelen die een aantal partijen in de Kamer nastreven. Een toestand waardoor een politieke conflict of interest effectief optreden tegen dit soort terreur onmogelijk maakt.
 
Het is dan ook pure retoriek wanneer de minister in zijn schrijven stelt:
‘Het staat dan ook buiten kijf dat tegen radicale, gewelddadige acties van dierenrechtenactivisten hard moet worden opgetreden.’  


Met zijn opmerkingen dat hij ‘In het belang van het strafrechtelijk onderzoek’ geen verdere mededelingen kan doen en dat de AIVD en het KLPD werken aan het actualiseren van bestaande rapportages over het (gewelddadig) dierenrechtenactivisme in Nederland, schuift de minister een snelle aanpak van het probleem voor zich uit.


De minister van justitie draait net als zijn voorgangers om de hete brij heen. De kiem van alle ellende is maar al te bekend: De ongecontroleerde vrijstaten, hun bewoners, hun politieke dwarsverbanden en hun activiteiten in samenwerking met buitenlandse partners.  


In dit kader doet de minister er dan ook goed aan de Kamer te verschonen met zijn retoriek. Het gaat namelijk niet alleen om het aanpakken van dierenrechtenactivisme maar om het aanpakken van de structuren van terreur, de kern van het probleem. De doelstellingen van enkele politieke partijen en hun dwarsverbanden met de netwerken van het probleem.


Net als zijn voorgangers hoeft deze minister niet op de actualisering van de rapportages van de AIVD en het KLPD te wachten. Sinds de vele onderzoeken die hebben plaatsgevonden na de moord op Pim Fortuyn zijn de harde feiten over de structuren van het radicale activisme bekend. Daarin is zo goed als niets aan veranderd.

 Kreten als radicaal dierenactivisme zijn niets anders dan een gelegenheidsnaampje in een lange rij van argumenten die door het extreem politiek activisme worden gebruikt. In mijn notitie ‘Schakende Terreur’ heb ik het een en ander nader toegelicht.
Op dinsdag 17 april ging het spoeddebat in de Tweede Kamer plotseling niet door. De ‘overheidsterreur’ deed zich gelden. Van Haersma Buma (CDA) nam zijn CDA-collega in ‘bescherming’ en had zijn verzoek om een spoeddebat op het laatste moment ingetrokken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: