Onder de boerka der ‘liefde’

Goedemorgen, de Telegraaf van vandaag (25 augustus 2007) al gelezen?  

‘Spionagerel’ Navo. Secretaresses laan uit na moslimhuwelijk, kopt een artikel op de voorpagina.

 

Volgens het artikel is er onrust ontstaan op de zwaarbeveiligde en supergeheime Awacsbasis van de NAVO in het Duitse plaatsje Geilenkirchen. De oorzaak ligt bij twee vrouwelijke medewerkers van Nederlandse afkomst. De een is secretaresse van de plaatsvervangend basiscommandant, Jelle Zijlstra, en de ander is werkzaam op de reisafdeling.

 

Beide dames zijn recentelijk teruggekeerd van een vakantie in Tunesië en in het huwelijk getreden met jonge Arabieren uit dit land.

 

Volgens het reisadvies van Buitenlandse Zaken is Tunesië een risicovol land en is extra waakzaamheid geboden.

 

In Tunesië groeit het radicale fundamentalisme en is de overheid al jarenlang in een felle strijd gewikkeld met onder meer de islamitische terreurbeweging Ennahda (Renaissance). In het land bevindt zich tevens het hoofdkwartier van de radicale Palestijnse beweging Al-Fatah.

 

Sinds een aantal jaren is een groot aantal Tunesische terroristen actief in Europa waarvan enkele veroordeeld zijn en langdurige straffen uitzitten.

 

Gezien het voornoemde is het dan ook niet vreemd dat de inlichtingendiensten beide heren als uiterst risicovol beschouwen en onmiddellijk de toegangspasjes van beide dames lieten intrekken. Ze vormden een risico omdat ze toegang hadden tot mogelijke NAVO-geheimen.

 

Tot zover de veiligheidrisico’s die verbonden zijn aan twee Nederlandse vrouwen die terugkeerden van vakantie met ‘verliefde’ Arabieren aan hun hand.

 Maar er is meer aan de hand onder de ‘Boerka’ der liefde.Al enige tijd ontspruiten er heftige liefdes tussen enkele Nederlandse politica en politiek actieve Arabieren uit het buitenland. In enkele gevallen heeft dit reeds geleidt tot een echtelijke verbintenis met of zonder verblijfstatus in ons land.

Op charmante wijze benaderen deze ‘loverboys’ onze vrouwelijke volksvertegenwoordigers. Ze schenken heerlijkheden, nodigen hen uit voor een lunch of diner en vertellen de dames over de liefde voor en het leed van hun land. Binnen de kortste keren weten ze de dames in te palmen en in te zetten voor hun eigen politieke doelstellingen.

 

Bijna vanzelfsprekend hullen de ‘geliefden’ zich over hun relatie in stilzwijgen voor het brede publiek, vooral over hun gezamenlijke activiteiten en de maatschappelijk gevolgen daarvan in binnen- en buitenland.

 Laten we eens twee ‘boerka’-gevallen in het kort belichten en twee beestjes bij naam noemen: Miep van Diggelen (PvdA) en Anja Meulenbelt (SP).

Van Diggelen is een PvdAster in hart en nieren. Al jarenlang leeft zij rijkelijk van – en reist zij via – gesubsidieerde activiteiten.

 

Ze was kandidaat lijsttrekker PvdA voor Amsterdam bij de gemeenteraadsverkiezingen van maart 2006; voormalig PvdA-wethouder en -voorzitter in het stadsdeel Geuzenveld en zes jaar secretaris van de PvdA Amsterdam. Van Diggelen was ook verantwoordelijk voor het samenwerkingsverband Federatie Steunpunt Minderheden (FSM) en het Amsterdam Centrum Buitenlanders (ACB). Beide stichtingen waren juridische aan elkaar verbonden en de dagelijkse leiding van deze organisaties was gedelegeerd aan Van Diggelen. Als directeur van ACB was zij mede verantwoordelijk voor de gang van zaken en de uiteindelijke teloorgang van FSM die de gemeenschap vele miljoenen euro’s heeft gekost. Maar niet getreurd Van Diggelen werd niet aansprakelijk gesteld en kon ongestoord doorgaan met haar subsidieverslindende activiteiten. Zo kwam ze op kosten van de gemeenschap haar ‘loverboy’ tegen, Ahmad Ezzayani, de toenmalige loco-burgemeester van de Gemeenteraad van de Marokkaanse kusstad Asilah.

 

Van Diggelen leerde hem kennen in april 2000 tijdens een door de gemeente Amsterdamse gesubsidieerde ‘verkenningsmissie’.

 

Ze viel onmiddellijk voor zijn Arabische charme. ‘Miep was dolverliefd, en wilde meteen gaan trouwen. Wij vonden het niet zo’n slim idee. Maar als zij iets wil, dan gaat ze ervoor’, aldus haar zus Jenny van Diggelen.

 

Zo gezegd, zo gedaan. Miep en Ahmad stapten ze in het huwelijksbootje. Na vier weken was Ahmad in Nederland en wist op een bijzondere snelle wijze een verblijfsvergunning te bemachtigen.

 

Gelukkig is Ahmad niet op zijn lauweren gaan rusten en is hij ook in Nederland ‘politiek’ actief gebleven. Volgens een bericht op http://www.geheugenvanwest.nl/article-212-nl.html wil hij de jeugd in het Amsterdamse Geuzenveld Slotermeer – veelal met een Marokkaanse achtergrond – kennis laten nemen van de Nederlands- Marokkaanse geschiedenis.

 

In hoeverre deze slagzin de (politieke-) werkelijkheid dekt en welke kosten/subsidies daar aan verbonden zijn is tot nu toe nog niet onderzocht. Ook de verbintenis tussen de activiteiten van Ahmad en die van Miep van Diggelen (ACB http://www.acbkenniscentrum.nl/) zijn nog niet in kaart gebracht. Maar gezien de activiteiten van het met miljoenen euro’s gesubsidieerde netwerk van Van Diggelen laat de uitkomst zich raden.

 

In mijn boek ‘Sinistra. Politieke maffiosi op Haags, provinciaal en gemeentelijk niveau’ pagina 43-90, is over het resultaat van haar activiteiten al het een en ander op in kaart gebracht.

 Terwijl ik dit verhaal schrijf verschijnen in de media diverse artikelen over de in opspraak zijnde Robin de Bood (PvdA). Hij is deelraadsvoorzitter van de Amsterdamse wijk Geuzenveld-Slotermeer, de wijk waarvan Van Diggelen voorzitster was en haar man Ahmad ‘les’ geeft over de Nederlands- Marokkaanse geschiedenis.

Begin augustus 2007 kwam Robin de Bood terug van een weekje ‘op verkenning’ in de voormalige woonplaats van Ahmad, de kuststad Asilah. Op kosten van het stadsdeel ging hij samen met een ambtenaar naar eigen zeggen ‘de banden aanhalen’. Die banden zijn intussen zo goed dat er in oktober een nieuw reisje op zijn agenda staat, dan met zijn twee wethouders.

 

Tijdens zijn verblijf gaf De Bood (PvdA) het startschot voor een marathon in de Noordmarokkaanse stad Asilah, die plaatsvond tijdens de Dag van de Migrant. Het evenement was georganiseerd door … de vereniging Asilah waarvan Miep van Diggelen erevoorzitter is.

 

Tja, en dan het andere tortelduifje, Anja Meulenbelt. Ze is lid van Eerste Kamer voor de SP en links-radicaal, Wie kritiek heeft op Meulenbelts activiteiten wordt grondig gecensureerd. Haar aanpak is zelfs zodanig dat men de strenge censuur binnen de SP-gelederen ‘Meulenbelten’ is gaan noemen.

 

In de zomer van 2007 trouwde zij op een nogal merkwaardige wijze met de Palestijnse ‘terrorist’, Khaled Abu Zaid (lees: De vrouw van Khaled Abu Zaïd http://keesjemaduraatje.web-log.nl/).

 Zijn politieke uitspraken zijn luid en duidelijk. Een klein citaat:

“Voor mij luidde deze periode een nieuwe fase van politiek bewustzijn in, met de vraag: waar staan we, wat zijn onze dromen, wat is onze hoop voor de toekomst, willen we voor eeuwig onder een bezetting leven? Dus sloot ik me aan bij de Fatah beweging (PS: hoofdkantoor in Tunesië), de beweging die een revolutie wilde beginnen om de Palestijnen te bevrijden, om geheel Palestina te bevrijden van de Israëlische bezetting. We begonnen ons te organiseren in kleine verzetsgroepen, en ik leidde twee groepen, een voor mannen en een voor vrouwen. Ik gaf ze les in verzetswerk, en hoe je wapens en explosieven moest gebruiken. Toen werden we gepakt door de Israëlische Veiligheidsdienst, dat was nog voor de eerste intifada, en ik werd voor zeven jaar naar de gevangenis gestuurd. Ik had nog niets gedaan behalve plannen maken, en misschien was het maar gelukkig dat we nog niet begonnen waren om onze wapens te gebruiken. We hadden niemand gedood of gewond. In feite waren veel van de mensen in de gevangenis nog niet actief geworden, maar ze hadden zich uitgesproken tegen de Israëlische bezetting, en ze hadden zich bij de verzetsgroepen aangesloten, feitelijk waren ze politieke gevangenen”, aldus Khaled Abu Zaid.

 

Khaled Abu Zaid is tevens de oprichter-directeur van NCCR (National Center for Community Rehabilitation), een door Meulenbelt gesteund gehandicaptenproject http://www.xs4all.nl/~kifaia/index.htm in Gaza.

 

Gezien de bovenstaande uitspraken van Khaled Abu Zaid mag getwijfeld worden of de omschrijving van NCCR zijn naam wel eer aandoet.

 

Een ding is zeker, zowel Anja Meulenbelt als Khaled Abu Zaid maken deel uit van een aantal vage Palestijnse politieke activiteiten en projecten die de Nederlandse staat al vele miljoenen euro’s heeft gekost. Een geldstroom zonder gedegen controle die nog steeds op volle toeren draait.

 

Tot slot.

 

De ‘boerka der liefde’ zet zich voort. Er zijn aanwijzingen dat er nieuwe politieke Nederlands-Arabische liefdes tot bloei komen.

 Natuurlijk is daar niets op tegen, liefde is mooi, is heerlijk. Maar … wanneer het invloed heeft op de tijdsbesteding en het politieke functioneren van onze politieke dames *; het wegvloeien van enorme bedragen aan gemeenschapsgeld voor politieke stokpaardjes; of de veiligheid in gevaar komt van individuen of maatschappij; is er wel iets op tegen en dient er onmiddellijk op een of andere manier te worden ingegrepen.

Een van de meest effectieve methoden is niet alleen vroegtijdig een spaak tussen de wielen steken van dit soort Arabische ‘loverboys’ maar ook het grondig wegrukken van de ‘boerka der liefde’ zodat het brede publiek – en de politiek – deze dubieuze ontwikkelingen grondig kan aanschouwen.

 *http://www.sp.nl/nieuwsberichten/4542/070420-meulenbelt_geen_twee_maten_voor_palestijnen_en_isralis.html
http://www.sp.nl/nieuws/tribune/200204/interviewameulenbelt.stm
http://utrecht.sp.nl/weblog/2007/06/10/anja-meulenbelt-over-40-jaar-bezetting-palestina/
http://www.ravagedigitaal.org/2001_2002/0114a8.htm

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: